Deel deze pagina:

Het reguliere Wereldkampioenschap ligt ondertussen reeds meer dan een maand achter ons met een prachtige prestatie van Matthias Casse (-81kg) die de zilveren medaille op zak stak en zich Vicewereldkampioen mag noemen. Ondertussen staan er opnieuw enkele judoka’s te popelen om hun beste kunnen te op de tatami te tonen. De koffer is bijna ingeladen en de verwachtingen hoog want er werd hard gewerkt tijdens de voorbereidingen. Inderdaad, op 8 oktober vertrekken een aantal Vlaamse judoka’s richting Marrakesh in Marokko, gaststad van het Wereldkampioenschap voor Veteranen dat doorgaat van 10 t.e.m. 13 oktober. VJF Media ging poolshoogte nemen bij Judoschool Reet waar een aantal van de Vlaamse WK-deelnemers zich duchtig in het zweet aan het werken waren. Immers, ook het WK voor Veteranen is een WK en geen toeristisch uitje.  

“Judoschool Reet heeft niet alleen een sterke veteranenwerking, maar we zitten tevens met onze heren en dames in de eerste afdeling en onze club telt ook heel wat talentvolle jongeren in de rangen”, aldus hoofdtrainer Frank Pedus. “Onze veteranen zijn vroeger allemaal actief geweest in de reguliere competitie, sommigen zelfs op internationaal niveau. Het is een wederkerend patroon bij judoka’s. Aan het einde van hun competitiecarrière wordt judo even op een laag pitje gezet, maar dan begint het toch weer te kriebelen en willen ze allemaal binnen de kortste keren opnieuw de mat op, weliswaar tegen leeftijdgenoten,” aldus Frank, die meereist richting WK Marrakesh als coach. “Dat is er zo leuk aan, je kampt met gelijke wapens.” Volgens Frank zit Veteranenjudo internationaal in de lift. “Als je de afgelopen vijftien jaar bekijkt, dan merk je toch wel een enorme stijging in niveau. Op zo’n WK zie je echt wel mooie kampen. Ga je op dat WK voor medailles, dan moet je wel duidelijk je doelstellingen stellen. Dan wordt het zeker geen toeristisch uitstapje, integendeel, een gedegen voorbereiding is een must,” aldus de ervaren coach.

Senne Wyns, zelf ex-international, traint de veteranen in Reet. “Ik werk nu zo’n vier jaar met deze atleten samen. Fijne en gemotiveerde judoka’s. Ze nemen hun voorbereidingen ernstig en boeken dan ook vooruitgang. Ze hebben allemaal een goed EK achter de rug en de honger is er om in Marrakesh een podiumplaats te pakken. Het blijft echter judo, externe factoren zoals de loting heb je evenwel niet in de hand. Ze zijn er evenwel klaar voor.”

“Ik heb altijd judo beoefend,” zegt een transpirerende John Steenackers na een randori. “Op een bepaald moment moet je jammer genoeg judo op een lager pitje zetten voor andere zaken, zoals studeren en werk, maar judo bleef wel altijd mijn sport. Op mijn vijftigste deed ik terug mee aan het BK en pakte ik de titel in -81kg en daarna ook -90kg. Ik heb dan tevens deelgenomen aan het WK Veteranen in Amsterdam in 2015 en ben me daarvoor ernstig gaan voorbereiden, tot negen keer trainen per week, voeding aanpassen, enz. In 2015 werd ik toen vijfde. Vanaf mijn eerste deelname had ik de smaak echt wel te pakken.” Op het EK Veteranen in Gran Canaria pakte John brons. “Ik kijk er echt wel naar uit, maar het wordt tijd dat het eraan komt,” aldus de enthousiaste 55-jarige judoka.

“Het blijft plezant, hé,” glimlacht Steven Peersmans. “Je kan jezelf op dergelijke internationale kampioenschappen meten met tegenstanders die evenwaardig zijn. Je weet dan ook waarvoor je traint en dat er uiteindelijk wel resultaat van moet komen. Ik ga sowieso voor een medaille, anders kan je beter thuisblijven. Als toerist ga ik niet mee. Dan zou ik er ook niet al die energie en tijd insteken. We hebben allemaal die ingesteldheid. Da’s mooi, want zo motiveren we elkaar om het beste van onszelf te geven.”

De naam ‘Laats’ klinkt niet onbekend in de wereld van het judo. “Ik ben de jongste van vier en het zijn vooral mijn broers die internationale faam hebben,” relativeert Lode Laats zichzelf. “Mijn ouders leefden voor judo, indien ze nu nog in leven waren, zouden ze supertrots zijn op wat we nu nog met judo doen, ongeacht de resultaten. Zonder hen hadden we het ook nooit zo ver kunnen brengen om er zoveel tijd in te steken.” Lode kijkt ernaar uit, vooral omdat hij niet de enige Laats op de tatami zal zijn. “Ik ben vooral blij om in dit gezelschap te vertoeven om samen te werken naar zo’n WK. Mijn broer Stef gaat ook mee. Heel ‘ballsy’ vind ik dat want het wordt zijn eerste WK Veteranen en tegelijk zijn eerste judotoernooi sinds lang. Hij gaat er ook naartoe zonder te veel druk en zal proberen zo ver mogelijk te geraken. En ik denk dat dit voor John, Steven en mezelf evenzo geldt. Dat merk je hier wel, we trainen er niet minder hard om dan die jonge gasten.” Net als zijn judo-makkers staat Lode te popelen om de tatami in Marrakesh te betreden. “Goed ook dat je zo’n mooi afgelijnd doel hebt als het WK Veteranen. Want alleen maar trainen om te trainen, dat verwatert. Nu, met zo’n WK in het vooruitzicht, daar moet je naar toeleven. Ik zit bijvoorbeeld met een kniekwetsuur, niet zo erg, een gescheurde meniscus, maar dat moet wachten tot na het WK. Ik kom terug de 16de oktober en de 18de ga ik onder het mes. Maar eerst nog het WK!” Wie durft alweer beweren dat Veteranen toeristen zijn?!

 

Christian Pierre

 

 

 

 

 

Sponsors

Sponsors