Deel deze pagina:

Even goed als in Chelyabinsk 2014

Met de zevende plaats van Toma Nikiforov komt België op eenzelfde eindbalans uit als op het WK 2014 in Chelyabinsk, waar Dirk Van Tichelt (-73 kg) ook als enige Belg een Top 8 resultaat kon boeken. 

Daarmee komt ons land terecht op de 33ste plaats in het landenklassement op een totaal van 126 deelnemende naties en mogen we terecht stellen dat wij een judoland blijven. Als we de resultaten van de laatste tien jaar bekijken, nestelt Boedapest zich voor België in de middenmoot. Op de WK's 2007 in Rio de Janeiro en 2010 in Tokio moesten we immers met lege handen naar huis terwijl het WK 2013 in hetzelfde Rio een topjaar werd met brons voor Charline Van Snick (-48 kg) en Dirk Van Tichelt. Astana 2015 leverde voor Toma Nikoforov brons op terwijl in 2011 in Parijs drie Belgen een Top 8 plaats veroverden: Charline Van Snick en Elco Van der Geest werden er vijfde, Dirk Van Tichelt zevende.

Zonder twijfel wordt het steeds moeilijker om een Top 8 plaats te verzilveren. Als we de podia van het WK 2015 vergelijken met die van Boedapest 2017 levert dat het onaanvechtbare bewijs op basis van de volgende cijfers. Bij de mannen konden slechts drie judoka's, die in Astana een medaille veroverden, zich in de Hongaarse hoofdstad opnieuw bij de Top 4 scharen. Onder hen uiteraard de bovenmenselijke Teddy Riner, die zijn negende wereldtitel op rij in de wacht sleepte. Bij de vrouwen waren dat er 9. Als je die aantallen in verhouding brengt met een totaal van 28 voor iedere sexe, dan is het logische besluit dat het niveauverschil tussen de judoka's heel klein geworden is. De talrijke golden scores zijn daarbij de proef op de som. 

In de kampen die onze landgenoten in Boedapest afleverden, zijn zij heel dikwijls de dupe geworden van dat kleine verschil in niveau. Maar één voor één hebben Charline Van Snick, Roxane Taeymans, Lola Mansour, Dirk Van Tichelt, Kenneth Van Gansbeke, Joachim Bottieau en Toma Nikiforov zich opgeworpen tot potentiële medaillewinnaars voor het EK 2018 in Tel Aviv; een tikkeltje meeval en het rotsvaste geloof in zichzelf zijn daarbij de essentiële ingrediënten. Een ongestoorde, intensieve voorbereiding vormen zoals steeds de soliede basis.

Alexander Wieczerzak

In topsport maakt de mindsetting het verschil tussen winst en verlies. Op vlak van fysiek, conditie en kracht zijn de judoka's van vandaag immers erg sterk aan elkaar gewaagd.

Het beste voorbeeld van positieve mindsetting leverde de Duitser Alexander Wieczerzak bij de -81 kg. Toen hij in 2010 als 19-jarige in het Marokkaanse Agadir wereldkampioen werd bij de junioren, leek een succesrijke carrière bij de senioren voor de hand liggend. Maar in de voorbije 7 jaar bereikte hij als beste resultaat "slechts" brons op de European Games cq Europees kampioenschap 2015 in Bakoe. Maar het WK 2017 in Boedapest zou zijn gloriemoment worden. Dat verklaarde hij voor aanvang maar ook na iedere winnende kamp op het WK zelf. Heel gedurfd maar geen bluf want op het einde van de dag mocht hij het podium op voor goud, nadat hij in de finale de Italiaanse nummer 5 van de Olympische Spelen van Ro de Janeiro, Matteo Marconcini, binnen de twee minuten een ippon had aangesmeerd.   

Het riep onmiddellijk twee herinneringen op van het Wereldkampioenschap Zwemmen, eind juli van dit jaar in hetzelfde Boedapest. Na tegenvallende Olympische Spelen van Rio de Janeiro had de Nederlandse zwemtopper Ranomi Kromowidjojo met de hulp van een sportpsycholoog zich mentaal klaar gestoomd voor een aantal nieuwe wereldtitels. Met brio slaagde ze in haar opzet. En de Belgische zwemcoach Ronald Gaastra stelde daar: "Zelfvertrouwen is geen karaktereigenschap; zelfvertrouwen is een keuze".

Tot slot dé quote van het Suzuki Wereldkampioen Judo van Boedapest uit de mond van Cédric Taeymans: "Voor haar uitzonderlijke palmares verdient Ilse Heylen een monument".

Sus Kabé

 

 

Foto's: EJU / Carlos Ferreira

 

 

 

Sponsors

Sponsors