Deel deze pagina:

In Bakoe, op de vierde Grand Slam van de IJF World Judo Tour, was de competitie hard. Het laatste grote toernooi vòòr het EK in Minsk bracht vele topjudoka’s naar het Land van Vuur.

De Belgen hadden het er niet gemakkelijk. Jorre Verstraeten (-60kg), Kenneth Van Gansbeke (-66kg) en Sami Chouchi (-81kg) van de Waalse zusterfederatie strandden alle drie in de eerste ronde. Gabriela Willems (-70kg), tevens van de FFBJ, werd gewipt in de tweede ronde. Ook Mina Libeer (-57kg) werd gestopt in de tweede ronde. Toma Nikiforov werd in de kwartfinale uitgeschakeld en eindigt top 7. Een kwetsuur opgelopen tijdens zijn tweede kamp stak stokken in de wielen. Matthias Casse (-81kg) daarentegen pakte met brons opnieuw een podiumplaats.

Matthias Casse (-81kg) legde op de Grand Slam in Bakoe dan ook een haast onberispelijk parcours af. Enkel tegen de Israëliër Sagi Muki sputterde de motor even, maar de kamp had even goed in Casse’s voordeel kunnen eindigen. In het gevecht om het brons kon Casse de Rus Khubetsov goed van zich afhouden. De wedstrijd liep opnieuw uit in een Golden Score waarbij de Rus zijn derde strafpunt opliep en Casse het brons op zak kon steken.

“Tegenwoordig gaan de kampen vaak in Golden Score. Ik heb net een trainingsstage van twee weken in Japan achter de rug waar randori’s van 8 à 9 blokken geen uitzondering zijn. Ik durf te zeggen dat ik qua fysiek wel bij de besten van het circuit hoor. Ik weet wat ik moet doen in de Golden Score en probeer mijn tegenstander daar op af te straffen als hij een steek laat vallen.”

Muki lijkt evenwel Casse’s nemesis. “Muki blijft een moeilijke tegenstander. In de zes keer dat ik tegen hem heb gevochten, heb ik slechts een keer gewonnen, maar de kampen worden zichtbaar closer. Vandaag zat ik heel dicht. Ik weet stilaan hoe ik tegen hem moet vechten.”

Zes keer reeds trad Matthias tegen Muki in het krijt. Vijf keer won de Israëliër. 1-5 dus in het voordeel van Muki. Maar wat denkt Sagi Muki eigenlijk van Matthias? VJF-Media vroeg het hem na de medailleceremonie. “Hoewel hij telkens mijn tegenstander op de tatami is, vind ik Matthias een aangename persoon naast de mat. Hij is bescheiden. Op de tatami bekampen we elkaar, maar ernaast is er wederzijds respect en vriendschap. Dat is waar judo voor staat. Judo verbindt mensen”, aldus Muki.

De competitie stopt nu even voor Matthias. Vanaf heden staat alles in het teken van EK en WK. “Dit was mijn laatste competitie vòòr het EK”, bevestigt Matthias. Eerst volgt nog een stage in Minsk met daarna een korte voorbereiding in Hoogvliet. Dit EK valt enorm laat. Amper zes weken erna volgt dan het WK. Ik moet er gewoon voor zorgen dat ik fit ben om te doen wat ik moet doen. Het WK blijft evenwel mijn hoofddoel. Een medaille daar zou mooi zijn richting Tokio 2020.”

Toma Nikiforov (-100kg) werd op de Grand Slam in Bakoe uitgeschakeld in de kwartfinales. Er had meer ingezeten indien hij tijdens zijn tweede kamp niet gekwetst was geraakt aan de elleboog. VJF-Media praatte met de regerende Europese kampioen na afloop in de trainingshal van het toernooi – zijn elleboog was ondertussen al zo dik als een pompoen opgezwollen. Een messcherpe zelfanalyse is het resultaat van het gesprek.

“In mijn eerste kamp maak ik een fout en die wordt afgestraft met een waza-ari”, stelt Toma. “Ik kan echter gefocust blijven en mijn coach maakte me duidelijk dat een worp er nog altijd inzit, ik besef het ook, want in judo duren luttele seconden lang. Ik blijf geconcentreerd op mijn doel en het lukt me om Kumric met ippon te vloeren met nog 7 seconden op de klok. Toch wel blij. Voor die eerste ronde was mijn tegenstander wel de moeite. Erg agressief, moeilijk met de handen. Nu wist ik dat het een lange dag zou worden met Gazimov die in de volgende ronde op me wachtte. Tegen de Olympisch vice-kampioen voor eigen publiek ... Het was een technisch gevecht, erg gesloten. Niet erg mooi om te zien, maar helaas is dat ook soms het judo van vandaag. Ik win met drie shidos.”

De strijd tegen de Portugees Jorge Fonseca was ook zwaar. “We hebben elkaar al verschillende keren ontmoet. Meestal ben ik degene die wint. Hij weet wanneer ik hem benader, hij is gevaarlijk. Fonseca wou afstand houden en altijd als eerste aanvallen. Het was gecompliceerd omdat ik beperkt was met mijn elleboog, geblesseerd in het tweede gevecht. Technisch werd ik hierdoor ernstig benadeeld. Hij deed het goed en wint. In de herkansingen kom ik dan uit tegen de Azeri Zelym Kotsoiev, iemand die echt niet bij me past qua stijl en dan nog met één elleboog minder. Al met twee armen is het moeilijk, maar met één ... telkens hij vergrendelde, deed het echt pijn. 50% minder kansen door mijn gewonde arm op te heffen. Dit maakt ook deel uit van het judo op hoog niveau.”

De uitschakeling knaagt. “Natuurlijk ben ik teleurgesteld”, benadrukt Toma. “Ik kom hier niet om te verliezen in de kwartfinale. Ik was in goede vorm en had mijn gewicht goed gemaakt. Dit is mijn vijfde toernooi in twee en een halve maanden tijd. Nu moeten we de elleboog behandelen en voor 100% de volgende stage aanvangen, richting EK op de Europese Spelen in Minsk.”

Toma laat zich echter niet stressen om zijn Europese tittel te verdedigen. “De laatste Europese kampioen dat ben ik ja. Da’s ondertussen echter reeds een jaar geleden. In judo betekent dat echt niks. Het bewijs werd hier in Bakoe nogmaals geleverd. De regerende wereldkampioen van de categorie -90kg verloor hier tegen een voormalige wereldkampioen. Het is een gekke sport, alles kan gebeuren in judo. Ik zal er evenwel staan in Minsk. Zonder druk want ik heb al drie Europese medailles waaronder een titel. Ik ga er vooral plezier aan beleven en indien mogelijk een tweede titel pakken. In ieder geval zal ik het beste van mezelf geven! Dat staat vast!”

EK en WK liggen heel dicht bij elkaar dit jaar. “Ik ga de voorbereiding voor het EK gebruiken om in de juiste conditie te blijven voor het WK met misschien nog één of twee toernooien zodat ik in topvorm ben voor het WK. Je kan niet én voor Minsk én voor Tokio apart voorbereiden. Daarvoor liggen de toernooien te dicht bij elkaar. Dus we zullen een constante lijn aanhouden voor het WK. Dit is het uiteindelijke doel richting de Olympische Spelen in 2020.”

 

Christian Pierre

 

 

Sponsors

Sponsors